Canım kadın, Bu hayatta en zor şeylerden biri gerçekten kendin olmak. Çünkü kendin olmak demek; uyum sağlamak için eğilip bükülmemek, sevilmek uğruna kendinden vazgeçmemek ve “böyleyim” diyebilme cesaretini taşımak demek. İşte tam da bu yüzden, kendin olmak bir sınavdır. Sessiz ama derin bir sınav. Kendin olmadığında hayat bunu sana fark ettirmekten vazgeçmez. İçine sinmeyen işler çıkar karşına, baştan yanlış hissedilen ilişkiler tutunur hayatına. Her şey “oluyor gibi” görünür ama hiçbir şey akmaz. Çünkü sen, kendi yerinde değilsindir. Hayat o noktada seni cezalandırmaz aslında; seni hizaya çağırır. Yolunda gitmeyen her şey, “burada değilsin” diyen bir işarettir. Yorulman, sıkışman, anlamsızca tükenmen boşuna değildir. Çoğu zaman mesele başaramamak değil; sana ait olmayan bir yerde kalmaya çalışmaktır. Hayat, sen kendin olmadıkça seni rahat bırakmaz. Çünkü ruh, rol yapmayı sevmez. Kendin olmaya yaklaştığında ise başka bir şey olur. Her şey hemen düzelmez belki ama netleşir. Ne istemediğini daha iyi görürsün. Ne seni küçülttüğünü, neye rağmen dayandığını fark edersin. Bu fark ediş bazen can yakar ama özgürleştirir. Çünkü artık kendini kandırmıyorsundur. Egzersiz Bugün kendine dürüst bir alan aç. Bir kağıda şu cümleyi yaz ve altını doldur: “Şu an hayatımda bana ait olmayan ama içinde kalmaya devam ettiğim şey…” Cevabı süsleme. Kimse okumayacak. Sonra şu cümleyi ekle: “Burada kalmamın bana bedeli ne?” Bu sorunun cevabı, seni kendine bir adım daha yaklaştırır. Canım kadın, Kendin olmak her zaman kolay değildir ama başka türlü yaşamak çok daha ağırdır. Hayat, sana ait olmayanı elinden alırken seni yoksun bırakmaz; hafifletir. Yolunda gitmeyen işler, bitmeyen ilişkiler, içini daraltan düzenler… Hepsi sana şunu fısıldar: “Buradan daha fazlasısın.” Unutma, Hayat seni sen olmadığın yerde tutmaz. Ve kendin olmaya cesaret ettiğinde, yol da yavaş yavaş sana yer açar.