Canım kadın, İlişkilerde çoğu zaman fark etmeden bir role giriyoruz. Bazen çok veren, anlayan, idare eden oluyoruz. Bazen susuyor, bazen yok sayılıyor, bazen de “idare etmek zorundayım” diyerek kendimizi geri çekiyoruz. İşte tam da burada, kurban ile özne arasındaki ince ama hayati çizgi başlıyor. Kurban olmak; başına gelenleri sürekli dış faktörlere bağlamak, “benim elimde değil” demek, değişim gücünü kendinden uzaklaştırmaktır. Özne olmak ise sorumluluğu almak demek değildir sadece; fark etmek, seçim yaptığını görmek ve gerekirse o seçimi değiştirme cesaretini göstermek demektir. Çünkü her ilişki iki kişiliktir ama içinde kaldığın duygusal pozisyon, senin iç dünyanla ilgilidir. Bir ilişkide sürekli kırılan, bekleyen, umut eden ama konuşmayan tarafsan; “beni anlamıyorlar” cümlesini sık kuruyorsan; sevgi için kendinden ödün vermeyi normalleştirdiysen, durup şunu sormak gerekir: Ben şu an kurban mıyım, yoksa özne olmaktan mı kaçıyorum? Çünkü özne olmak bazen zor soruları sormayı, bazen sınır koymayı, bazen de gitmeyi gerektirir. Şunu net söyleyeyim canım kadın; özne olmak bencil olmak değildir. Özne olmak, kendi duygularını inkâr etmeden ilişki kurabilmektir. Karşı tarafın davranışını değiştiremezsin ama o davranış karşısında nerede duracağını seçebilirsin. İşte bu seçim, seni kurbandan özneye taşır. İlişkilerde denge, kimin daha çok sevdiğiyle değil, kimin kendini ne kadar kaybettiğiyle bozulur. Kendini kaybettiğin yerde sevgi değil, bağımlılık başlar. O yüzden farkındalık çok kıymetlidir. Çünkü fark eden kadın, aynı döngüde uzun süre kalmaz. Egzersiz Bugün sakin bir anda kendine şu soruları yazılı olarak sor: – Bu ilişkide en çok neye katlanıyorum? – Katlandığım şey, gerçekten sevgi mi yoksa korku mu? – Eğer özne olsaydım, bugün neyi farklı yapardım? Cevapları değiştirmeye çalışma. Olduğu gibi yaz. Bu egzersizin amacı çözüm bulmak değil, gerçeği görmek. Canım kadın, ilişkilerde güç, karşı tarafı kontrol etmekte değil; kendini kaybetmeden sevebilmekte saklıdır. Kurban olduğun yerde beklenti artar, hayal kırıklığı büyür. Özne olduğunda ise ya ilişki dönüşür ya da sen özgürleşirsin. Her iki ihtimal de şifadır. Unutma, sevgi seni küçültüyorsa orada durup yeniden bakma hakkın var. Çünkü sen, ilişkide kaybolmak için değil, var olmak için varsın.