Canım kadın,
Hayat hızlandığında sesler çoğalır. Herkes bir şey söyler. Zihin sürekli konuşur. Ama gerçek cevaplar bağırmaz. Onlar ancak yavaşladığında duyulur.
Koşarken alınan kararlar genellikle korkuya aittir.
Yavaşladığında gelen cevaplar ise hakikate.
Yavaşlamak tembellik değildir. Kaçış hiç değildir. Yavaşlamak, iç sesinle yeniden temas kurmaktır. Bir şeyin neden seni yorduğunu, neden aynı döngüye girdiğini ancak durduğunda fark edersin.
Çoğu kadın “hareketsiz kalırsam her şey dağılır” sanır. Oysa asıl dağılma, durmadan devam ederken olur. Ruhun geride kalır, beden alışkanlıkla yürür.
Yavaşladığında şunu fark edersin:
Bazı cevaplar hiç değişmemiştir.
Sadece sen duyamayacak kadar gürültüde kalmışsındır.
Egzersiz | Bilinçli Yavaşlama
Bugün kendine 10 dakika ayır.
Telefonu kapat.
Bir yere yetişmeye çalışma.
Nefesine odaklan ve şunu sor:
“Şu an en çok neye ihtiyacım var?”
İlk gelen cevabı küçümseme.
Gerçek cevaplar sade olur.
Canım kadın,
Hayat hızla değil,
yerinde durabildiğinde yönünü gösterir.
Yavaşladığında gelen cevaplar
seni hiç yarı yolda bırakmaz.
