Canım kadın, Birçok kadın ne istediğini bilir ama söylemez. Söylerse bencil görüneceğini, kırıcı olacağını, terk edileceğini düşünür. Bu yüzden susar, idare eder, uyum sağlar. Sonra da anlaşılmadığını hisseder. Oysa ihtiyaç dile getirmek talepkâr olmak değildir. Net olmak, kaba olmak değildir. Kendi ihtiyacını ifade edemeyen bir kadın, zamanla başkalarının beklentilerinin içinde erir. Ve bir gün “Ben neredeyim?” diye sormaya başlar. İhtiyaçlarını söylemediğinde güçlü görünmüyorsun. Sadece görünmez oluyorsun. Çünkü insanlar senin zihnini okuyamaz. Sen söylemezsen, çoğu zaman yanlış yerden tahmin ederler. Bir ilişki, bir iş, bir dostluk; hepsi açık iletişimle nefes alır. “Benim buna ihtiyacım var” demek, karşındakine değil, kendine saygıdır. Ama şunu da kabul edelim: Net konuşmak cesaret ister. Çünkü netlik, karşı tarafın hoşuna gitmeyebilir. Fakat herkesin hoşuna gitmeye çalışmak, en çok seni yorar. Kendi ihtiyaçlarını net dile getiren bir kadın, herkes tarafından sevilmeyebilir. Ama kendisiyle kavga etmez. Ve bu, iç huzurun en sağlam temelidir. Egzersiz: Bugün kendine şu soruları sor ve yaz: 1. Son zamanlarda dile getirmediğim ama içimde biriken ihtiyaç ne? 2. Bunu söylememi engelleyen korku ne? Bu ihtiyacı sakin ve net bir cümleyle nasıl ifade edebilirim? 3. Sonra aynanın karşısında, yüksek sesle bir kez söyle. Alışmak güçlendirir. Canım kadın, Sen sustukça dünya konuşur. Sen netleştikçe hayat hizalanır. İhtiyaçlarını dile getirmek bir risk değil, kendine sahip çıkma halidir. Ve sen kendine sahip çıktığında, kim kalırsa kalsın, içinde bir yer nihayet rahatlar.