Bir yıl daha geçti.  Takvimden kopan her bir yaprakla birlikte içimizden de neler koptu kimbilir.. Bu yıl; kimi zaman sustuk... Kimi zaman yutkunduk... Söyleyemediğimiz bazı cümleler boğazımız da takılı kaldı. Bazı vedalar çok erken geldi. Sevdiklerimizi kaybettik,acılarımızı sessizce taşıdık..  Hayallerimizi erteledik, umutla sabır arasında ince bir çizgide yürüdük... Ama yine de ayakta kaldık. Her şeye rağmen sabahları uyandık, çocuklarımızın gözlerine baktık, ekmeğimizi bölüştük, acılarımıza katlanmayı, sabrı öğrendik. Yeni  bir yıl yine kapıda… Bize ne getireceğini bilmiyoruz. Ama  şunu biliyoruz: İnsanı ayakta tutan; zenginlik değil, adalet,  geleceğe umutla bakmak ve herşeyi vicdanımıza danışarak yapmaktır.   Yeni yıldan büyük mucizeler beklemiyorum. Biraz daha anlayış, Biraz daha empati, Biraz daha adil bir dünya diliyorum. Kimsenin yatağa aç girmediği, gençlerin hayal kurmaktan vazgeçmediği, annelerin evlatları için çaresizce dua etmek zorunda kalmadığı bir yıl diliyorum. Geçen yıl bize öğrettiklerini,yaşattıklarını, yeni yılda unutmamak için  yüreğimize yazalım, hatalarımızdan dersler çıkaralım. Yeni yıl; yaralarımızı inkâr etmeden, umutlarımızdan vazgeçmeden gelip içimize sessizce yerleşsin. Hoş geldin yeni yıl… Bize sağlık ve mutluluk getir.. Ülkeme,birlik,beraberlik ve huzur getir. Adaletin güçlüden yana değil,haklıdan yana olduğu, Gençlerin geleceğe umutla baktığı, Yoksulluğun kader, Susmanın erdem sayılmadığı bir yıl olsun..