Bak Güzelim, Bu Tren Öyle Bir Kaçar Ki! Şimdi bazısı çıkıp diyor ya; "Özgür olacağım, zincirlerimi kıracağım..." Hah! Kim demiş bu işler boş boş sızlanmakla olur diye? Öyle bir çalım atarım ki hayata, tozunu dumana katarım evvelallah! Ama mesele tek tabanca takılmak değil be gülüm. Gel, ardımda durma, yanımda yürü. Elini ver bana. Ama sakın ola ağlayıp sızlama; sadece şu sözlerime bir kulak ver. Vakit geçmeden sevmesini bil, anlamaya çalış. En başta da o sol yanındaki kalbine bir danış. Sahi, ne istiyorsun sen bu hayattan? Nedir seni böyle yerinde saydıran, seni tutan?  Bak, rüzgâr gibi geçip gidiyor ömür. Tren kaçtı kaçacak, rayların sesi uzaktan uzağa duyuluyor. Silkelen artık, çıkar şu şapkanı önünde bir koy. Düşün, hayal kur...  "Hayal kurmak karın doyurmaz" diyenlere bakma sen;  Hayal, o kuracağın güzel hayatın ilk tuğlasıdır.! Sen güçlüsün arkadaş! İstediğin her şeyi söke söke alırsın da... Ah şu kendi hayallerini yarı yolda bırakma huyun yok mu?  Bırak artık onu. Kendinin farkına var be!  Aynaya geçtiğinde o gördüğün kişiye bir "eyvallah" de, bir merhaba de.  Kendini alıştırdığın o yalnızım ben edebiyatına da bir son ver artık. Bak işin sırrı şurda; ruhunu o dar kafesten çıkardığın an, işte o an değişim başlar.  Şu bilinçaltındaki tozlu, kirli odaları bir güzel süpür bakalım. O çöpleri attığın an, yerine yepyeni bir SEN gelecek.  Kalbini hayatın akışına bıraktığında, niyetindeki o güzellikleri bir bir hayatına çekmeye başlayacaksın! Ama şunu sakın unutma; NİYETİN NEYSE AKIBETİN ODUR! O yüzden niyetin de niyetindekiler de hep hayırlı olsun, herkesin iyiliğine olsun. Hadi bakalım, şimdi o aynadaki sana bir selam ver de başlayalım. Saygılarımla...