İzmir CHP’de bir süredir bir hareketlilik var. Ama bu öyle koltuk kavgası, iç çekişme ya da parti içi isyan gibi okunmamalı. Aksine, biraz kulak verildiğinde içinde vefa, emek ve samimiyet barındıran bir çağrı bu. CHP Konak İlçe eski başkanlarının öncülüğünde başlatılan “Biz Buradayız” hareketi, aslında çok net bir şey söylüyor: “Biz bu partinin yükünü yıllarca omuzladık. Hala buradayız ve katkı sunmaya hazırız.” CHP Konak İlçe eski Başkanı Sinan Karamustafaoğlu’nun girişimiyle geçen hafta yapılan toplantıya, partide geçmişte görev almış 86 kişinin katılması tesadüf değil. Bu insanlar bir gecede ortaya çıkmadı. CHP’nin İzmir’de kök salmasında, sokak sokak büyümesinde, sandık sandık güçlenmesinde alın teri olan isimler. Altını özellikle çizmek gerekiyor: Bu bir başkaldırı değil. Bu bir protesto değil. Bu bir “biz de koltuk istiyoruz” çıkışı hiç değil. Tam tersine… “Bizim koltukla işimiz yok” diyorlar. “Bizim partimizle işimiz var” diyorlar. Söyledikleri son derece sade ve bir o kadar da kıymetli: “Bizi yok saymayın. Tecrübemizi çöpe atmayın. Yanlış yapmamak için geçmişten yararlanın.” Siyaset, özellikle de örgüt siyaseti, sadece gençlik heyecanıyla ya da tabelayla yürümez. Hafıza ister. Tecrübe ister. Dün yapılan hataları bilen, dün kazanılan başarıların nasıl elde edildiğini hatırlayan insanlara ihtiyaç duyar. Partiye yıllarını vermiş insanları bir kenara bırakmak, “artık işimiz yok” muamelesi yapmak, ne siyaseten akıllıcadır ne de vicdanen doğrudur. Vefa, bir partinin en sessiz ama en güçlü harcıdır. O harç çatladığında bina ayakta durmaz. O yüzden “Biz Buradayız” hareketi CHP için bir tehdit değil, tam tersine bir fırsattır. “Bunlar nereden çıktı?” demek yerine, “Gelin, birlikte güçlenelim” demek gerekir. CHP İzmir İl Başkanı Çağatay Güç’ten beklentim de tam olarak budur. Bu sese kulak vermesi… Bu emek sahiplerine hak ettikleri değeri göstermesi… Ve İzmir’i CHP’nin kalesi yapan bu insanların bilgi ve tecrübelerinden partinin yararına faydalanılması için kapıları açması… Çünkü bazı insanlar görevden ayrılsa da partiden hiç ayrılmaz. Ve bazen bir partiyi ayakta tutan şey, yeni yüzler kadar eski emeklerin unutulmamasıdır.